دنیای شعر -

X

دنیای شعر -

پنجشنبه دهم بهمن 1387

اشکم نمک آب و جگر خسته جراحت

اي درد تو درمان دل و رنج تو راحت

1

ببرد آبم و خون در دل کباب انداخت

کباب شد دلم از سوز سينه و آتش عشق

2

جگر لاله بر آن دلشده‌ي زار بسوخت

بسکه مرغ سحري در غم گلزار بسوخت

3

اختر بخت من مسکين بسوخت

آه کز آهم مه و پروين بسوخت

4

مهر دل آب رخم ز آتش سودا مي‌ريخت

صبح کز چشم فلک اشک ثريا مي‌ريخت

5

خط بسوي خاور از هندوستان مي‌آمدت

ياد باد آن روز کز لب بوي جان مي‌آمدت

6

بر در دل خيمه زن گر عالم جان بايدت

از سر جان درگذر گر وصل جانان بايدت

7

وقت صبحست آفتاب کجاست

ساقيا ساغر شراب کجاست

8

در بوستان گلي چو رخ دوستان کجاست

اي باغبان بگو که ره بوستان کجاست

9

يا روضه‌ي خلدست که رضوان من آنجاست

منزلگه جانست که جانان من آنجاست

10

وين مرغ چه نامست که از سوي سبا خاست

اين باد کدامست که از کوي شما خاست

11

کار اسلام ز بالاي بلندت بالاست

ايکه از باغ رسالت چو تو شمشاد نخاست

12

يا نکهت مشکست کز آهوي ختن خاست

اين بوي بهارست که از صحن چمن خاست

13

همچو من خسته و نالنده و دل ريش چراست

گر نه مرغ چمن از همنفس خويش جداست

14

نرگس مست تو چون فتنه ازو بيدارست

روز و شب معتکف گوشه محراب چراست

15

راستي را چه بلائيست که کارت بالاست

کار ما بي قد زيبات نمي آيد راست

16

اينهم از طالع شوريده‌ي ماست

با منت کينه و با جمله صفاست

17

بزبان قلم نيايد راست

با تو نقشي که در تصور ماست

18

پرتو نور تجلي در دل پر نور ماست

طائر طوريم و خاک آستانت طور ماست

19

درد غم عشق تو درمان ماست

کفر سر زلف تو ايمان ماست

20

نوشته شده توسط رضا وطنخواه در ساعت 20:27 | لینک |