دنیای شعر -

X

دنیای شعر -

پنجشنبه دهم بهمن 1387

که از مرض نبود آگهي طبيبانرا

کجا خبر بود از حال ما حبيبانرا

1

که امشب باز دارد کاروان را

بگوئيد اي رفيقان ساربان را

2

دل سرگشته بدست آر جگر خوارانرا

آخر اي يار فراموش مکن يارانرا

3

کشته افعي تو در حلقه فسون سازانرا

اي بناوک زده چشم تو يک اندازانرا

4

ز دود سينه کنم تيره چشم کيوان را

شبي که راه هم آه آتش افشان را

5

بفرما تا فرو روبم به مژگان خاک ميدانرا

اگر در جلوه ميري سمند باد جولانرا

6

چوتاب طره به هم بر زني همه چين را

چو در گره فکني آن کمند پر چين را

7

ننگرد هيچ که خلقي نگرانند او را

آنکه بر هر طرفي منتظرانند او را

8

مهرماش چندان نيست ماه نيمروزي را

رحم بر گدايان نيست ماه نيمروزي را

9

که به کاشانه کشيم آن بت روحاني را

بده آن راح روان پرور ريحاني را

10

اي همه رندان مريد پير ساغر گير ما

خرقه رهن خانه‌ي خمار دارد پير ما

11

آب آتش ميبرد خورشيد شب‌پوش شما

ماه تابانست يا گل يا بناگوش شما

12

وان دل ماست يا دهان شما

آن تن ماست يا ميان شما

13

ز سر برون نرود هرگزم هواي شما

اگر سرم برود در سر وفاي شما

14

گفت اي بنطق طوطي شکرستان ما

آن ماه مهر پيکر نامهربان ما

15

صبوحست اي بت ساقي بده شراب

مغني وقت آن آمد که بنوازي رباب

16

کاهنگ چين خطا بود از بهر بهر مشک ناب

اي دل نگفتمت که ز زلفش عنان بتاب

17

عجلو بالرحيل يا اصحاب

طلع الصبح من وراء حجاب

18

تا روز نخفتيم من و شمع جگرتاب

ديشب خبرت هست که در مجلس اصحاب

19

قند مصر از شور ياقوت تو چون شکر در آب

اي خط سبز تو همچون برگ نيلوفر در آب

20

نوشته شده توسط رضا وطنخواه در ساعت 20:22 | لینک |